17 – 24 พฤศจิกายน 2550
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เป็นเจ้าภาพ

วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
เวลา 14.00 น. ระหว่าง โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กับ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
เวลา 16.00 น. ระหว่าง โรงเรียนเทพศิรินทร์ กับ โรงเรียนอัสสัมชัญ

วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน 2550
เวลา 14.00 น. ระหว่าง โรงเรียนเทพศิรินทร์ กับ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
เวลา 16.00 น. ระหว่าง โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กับ โรงเรียนอัสสัมชัญ

วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน 2550
เวลา 14.00 น. ระหว่าง โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กับ โรงเรียนเทพศิรินทร์
เวลา 16.00 น. ระหว่าง โรงเรียนอัสสัมชัญ กับ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย

วันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2550
เวลา 14.00 น. – ชิงตำแหน่งที่ 3
เวลา 16.00 น. – ชิงชนะเลิศ

If you have an animated graphic that was created by using Adobe Macromedia Flash and saved as a Shockwave file with an .swf extension, you can play the file in a Microsoft Office PowerPoint 2007 presentation by using the ActiveX control called Shockwave Flash Object and the Adobe Macromedia Flash Player. To play the Flash file, add an ActiveX control to the slide and create a link from it to the Flash file, or embed the file in the presentation.

ActiveX control security settings are located in the Trust Center, where you can find security and privacy settings for 2007 Microsoft Office system programs. You may need to adjust your security settings to allow Active X controls to run. ActiveX settings in the Trust Center apply to all 2007 Office release products. For example, if you change a setting in PowerPoint, that setting is also changed for other Office programs that use the Trust Center. For more information about Active X controls and changing settings, see Enable or disable ActiveX controls in Office documents.

Important

• The Shockwave Flash Object must be registered on your computer for you to play the Flash file within a presentation. To see whether the Shockwave Flash Object is registered, on the Developer tab, in the Controls group, click More Controls. If the Shockwave Flash Object appears in the list of controls, it is registered on your computer. If it is not registered, download the latest version of the Flash Player from the Adobe Web site to register the Shockwave Flash Object on your computer.
• To guarantee that complex animations run properly, install the latest version of the Flash Player, even if older versions of the Shockwave Flash Object are registered on your computer.

Add a Flash file to a presentation

1. Install the Flash Player on your computer.
2. In PowerPoint, in Normal view, display the slide on which you want to play the animation.
3. Click the Microsoft Office Button , and then click PowerPoint Options.
4. Click Popular, and then under Top options for working with PowerPoint, select the Show Developer tab in the Ribbon check box, and then click OK.

   Note The Ribbon is a part of the Microsoft Office Fluent user interface

5. On the Developer tab, in the Controls group, click More Controls.
6. In the list of controls, click Shockwave Flash Object, click OK, and then drag on the slide to draw the control.

   Resize the control by dragging the sizing handles.

7. Right-click the Shockwave Flash Object, and then click Properties.
8. On the Alphabetic tab, click the Movie property.
9. In the value column (the blank cell next to Movie), type the full drive path, including the file name (for example, C:MyFile.swf) or uniform resource locator (URL) to the Flash file that you want to play.
10. To set specific options for how the animation plays, do the following, and then close the Properties dialog box:
    • To play the file automatically when the slide is displayed, set the Playing property to True. If the Flash file has a Start/Rewind control built into it, you can set the Playing property to False.
    • If you don’t want the animation to play repeatedly, set the Loop property to False.

Preview an animation in Slide Show view

• On the View tab, in the Presentation Views group, click Slide Show or press F5.

  To exit the slide show and return to Normal view, press ESC.

คำแนะนำ : คุณสามารถใช้วิธีนี้ ในการหาดาวน์โหลดโปรแกรม แคร็ก ซีดี คีย์ หรือต่างๆนานา ที่คุณอยากได้ แต่ผมขอแนะนำว่า คุณควรจะดาวน์โหลด มาเพื่อการทดลอง ทดสอบ หรือการศึกษาเท่านั้น

วิธีที่หนึ่ง

พิมพ์คำเหล่านี้ ใน Google Search

(1) ” parent directory ” /spectralab 4.3213/ -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
(2) ” parent directory ” DVDRip -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
(3) ” parent directory “Xvid -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
(4) ” parent directory ” Gamez -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
(5) ” parent directory ” MP3 -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
(6) ” parent directory ” Name of Singer or album -xxx -html -htm -php -shtml -opendivx -md5 -md5sums
หมายเหตุ ให้คุณเปลี่ยน คำที่ตามหลัง parent directory เช่น MP3 Gamez appz DVDRip เป็นสิ่งที่คุณอยากได้ แล้วก้อค้นหา คุณจะพบกับ ความมหัศจรรย์ใน Google

วิธีที่สอง

พิมพ์คำต่อไปนี้ใน Google

?intitle:index.of? mp3
จากนั้นแค่เพิ่มชื่อ เพลง อัลบั้ม นักร้อง ลงไป เช่น ?intitle:index.of? mp3 myfavoritesongs

วิธีที่สาม

พิมพ์คำต่อไปนี้ใน Google
inurl:micr0s0f filetype:iso
จากนั้น ก้อเปลี่ยน คำว่า micr0s0f กับคำว่า iso เป็นคำที่คุณต้องการ เช่น inurl:myc0mpany filetype:zip

เพิ่มเติม

1.Google จะใช้ and (และ) อยู่ในประโยคเสมอ เช่น ค้นหา harvest moon back to nature Google จะค้นหาแบบ harvest AND moon AND back… (พูดง่ายๆคือค้นหาแบบแยกคำ)
2. การใช้ OR (หรือ) คือการให้ Google หาข้อมูลมากขึ้นจาก คำA และ คำB (พูดง่ายๆ คือนำผลที่ได้ มารวมกันรวมกัน) วิธีใช้ พิมพ์ OR ด้วยตัวใหญ่ระหว่างคำที่ต้องการ เช่น vacation london OR paris คือหาทั้งใน London และ Paris
3. Google จะละคำทั่วๆไป (เช่น the, to, of) และตัวอักษรเดี่ยว เพราะจะทำให้ค้นหาช้าลง แต่ถ้าคำพวกนั้นสามารถช่วยให้หาข้อมูลง่ายขึ้น ก็ต้องใช้เครื่องหมาย + ช่วยโดยนำไปอยู่หน้าคำนั้น (ต้องเว้นวรรคก่อนด้วย) เช่น back +to nature หรือ final fantasy +x
4. Google สามารถกันขอบเขตการค้นหาให้เล็กลงด้วยการใช้ Advanced Search หรือ การค้นหา แบบพิเศษ ใน Google ภาษาไทย
5. Google สามารถตัดคำพ้องรูปได้โดยใช้เครื่องหมาย – ช่วยโดยการนำไปอยู่คำที่จะตัด เช่น คำว่า bass มี 2 ความหมายคือ เกี่ยวกับปลา และดนตรีเราจะตัดที่มีความหมายเกี่ยวกับดนตรีออกโดยพิมพ์ bass -music หมายความว่า bass ที่ไม่มีคำว่า music นอกจากนี้มันยังสามารถตัดอย่างอื่นได้อีก เช่น “front mission 3″ -filetype pdf หมายความว่า เรื่องเกี่ยวกับ front mission 3 แต่ไม่แสดงไฟล์ PDF
6. การค้นหาแบบทั้งวลี (คือการค้นหาทั้งกลุ่มคำ) ให้ใช้เครื่องหมาย ” ” เช่น “Breath of fire IV”
7. Google สามารถแปลเว็บภาษา Italian, French, Spanish, German, และ Portuguese เป็น ภาษาอังกฤษได้ (โดยคลิ้กที่คำว่า “Translate this page” ด้านข้างชื่อเว็บ)
8. Google สามารถหาไฟล์ในรูปแบบอื่นๆที่ไม่ใช่ HTML ได้ ประเภทไฟล์ที่รองรับคือ

Adobe Portable Document Format (นามสกุลของไฟล์ pdf)
Adobe PostScript (นามสกุลของไฟล์ ps)
Lotus 1-2-3 (นามสกุลของไฟล์ wk1, wk2, wk3, wk4, wk5, wki, wks, wku)
Lotus WordPro (นามสกุลของไฟล์ lwp)
MacWrite (นามสกุลของไฟล์ mw)
Microsoft Excel (นามสกุลของไฟล์ xls)
Microsoft PowerPoint (นามสกุลของไฟล์ ppt)
Microsoft Word (นามสกุลของไฟล์ doc)
Microsoft Works (นามสกุลของไฟล์ wks, wps, wdb)
Microsoft Write (นามสกุลของไฟล์ wri)
Rich Text Format (นามสกุลของไฟล์ rtf)
Text (นามสกุลของไฟล์ ans หรือ txt)

วิธีใช้ filetype:นามสกุลของไฟล์ เช่น “Chrono Cross” filetype:pdf หมายความว่าเอกสารของ Chrono Cross ที่เป็น PDF และมันยังมีความสามารถดูไฟล์เหล่านั้นในรูปแบบของ HTML ได้ (โดยคลิ้ก View as HTML หรือ รูปแบบ HTML ใน Google ไทย)
9. Google สามารถเก็บ Cached ของเว็บที่จะเข้าชมไว้ได้ (โดยคลิ้กที่ Cached หรือ ถูกเก็บไว้ ใน Google ภาษาไทย) ประโยชน์ของมันคือช่วยให้เราสามารถเข้าเว็บบางเว็บที่อาจโดนลบไปแล้ว โดยข้อมูลที่ได้เป็นข้อมูลก่อนถูกลบ (ใหม่สุดที่มันจะมีได้)
10.Google สามารถค้นหาหน้าที่คล้ายกัน (โดยคลิ้ก Similar pages หรือ หน้าที่คล้ายกัน ใน Google ภาษาไทย) โดยจะค้นหาข้อมูลที่คล้ายๆ กันให้เรา เช่น ถ้าเรากำลังหาข้อมูลการวิจัย ความสามารถนี้จะช่วยให้หาข้อมูลได้มากมายในเวลาที่รวดเร็วโดยไม่ต้องเป็นห่วงเรื่อง keyword
11.Google สามารถค้นหา link ทั้งหมดที่เชื่อมไปยังเว็บนั้นได้ วิธีใช้ link:ชื่อ URL เช่น link:www.google.com แต่คุณไม่สามารถใช้ความสามารถนี้ร่วมกับการหาแบบอื่นๆ ได้
12.Google สามารถค้นหาเว็บที่จำเพาะเจาะจงได้ โดยพิมพ์ คำที่คุณต้องการเจาะจง site:ชื่อ URL เช่น ถ้าคุณต้องการหาเว็บเกี่ยวกับการเข้า (admission) มหาวิทยาลัย Stanford ให้พิมพ์ admission site:www.stanford.edu
13.ถ้าคุณมีเวลาน้อย (และคิดว่าโชคดี) Google มีบริการการค้นหาด่วน (ชื่อบริการ I’m Feeling Lucky) โดยที่ Google จะนำเว็บที่อยู่ลำดับแรกของการค้นหา ส่งให้คุณเลย (link ไปเว็บนั้นให้เสร็จ) เช่น คุณต้องการค้นหาเว็บมหาวิทยาลัย Stanford อย่างด่วนให้พิมพ์ Stanford แล้วกด I’m Feeling Lucky หรือ ใช่เลย! เจอแน่ๆ ใน Google ไทย
14.Google สามารถหาแผนที่ของสหรัฐอเมริกาได้โดยพิมพ์ ที่อยู่ ชื่อถนน พร้อมด้วยชื่อรัฐ เช่น 165 University Ave Palo Alto CA Google จะจัดการส่งแผนที่คุณภาพสูงมาให้คุณ
15.Google สามารถหาเบอร์โทร (เฉพาะอเมริกา) หรือพิมพ์เบอร์โทรแล้วหาบริษัทได้โดยพิมพ์

first name (or first initial), last name, city (state is optional)
first name (or first initial), last name, state
first name (or first initial), last name, area code
first name (or first initial), last name, zip code
phone number, including area code
last name, city, state
last name, zip code
แล้วแต่ว่าคุณจะใช้แบบไหน

16.Google สามารถค้นหา Catalog สินค้าได้ (เข้าไปที่ http://catalogs.google.com)
17.Google สามารถเก็บข้อมูลลักษณะการใช้ที่คุณต้องการได้โดยเข้าไปที่ Preferences หรือ ตัวเลือก ใน Google ไทย

ที่มา http://www.diinoy.com/phpbb/viewtopic.php?t=115

An Assets Scrutiny Committee (ASC) sub-committee probing alleged irregularities in an electrical power cable-laying project related to Bangkok’s new Suvarnabhumi international airport has ordered former transport minister Suriya Jungrungreangkit to provide more information by next Wednesday, according to sub-committee chairwoman Jaruvan Maintaka.

Khunying Jaruvan said the deadline was set after Mr. Suriya failed to appear before the sub-committee on Thursday (Oct 25) to defend himself regarding charges of alleged corruption in connection with the project.

Instead, the former transport minister assigned his personal secretary to carry a letter to the sub-committee saying that he would be willing to testify, but asked to postpone his appearance for 10 days, said Jaruvan.

Rejecting the longer postponement, the sub-committee agreed to delay the hearing only until Wednesday (Oct 31), but if Mr. Suriya fails to report at that time the sub-committee would interpret his action as indicating non-compliance regarding the panel’s request for more information regarding the charges, she said.

Khunying Jaruvan said the sub-committee already has sufficient evidence in hand and that the probe could be concluded by the end of December and forwarded to the courts for prosecution.

Mr. Suriya, who was concurrently a deputy prime minister in the former government of ousted prime minister Thaksin Shinawatra, is also being investigated for alleged irregularities in three other projects, including the Suvarnabhumi airport CTX bomb detector procurement, as well as similar concerns regarding construction of the new airport’s rail link and the rubber sapling purchase scheme. (TNA)

Verified by VISA และ MasterCard SecureCode : ความปลอดภัยอย่างไร้กังวลกับการช้อปออนไลน์

Verified by VISA และ MasterCard SecureCode เป็นบริการที่ธนาคาร ร่วมกับ บริษัท VISA International / บริษัท MasterCard International พัฒนาขึ้นเพื่อช่วยเพิ่มความปลอดภัยในการชำระค่าสินค้าและบริการผ่านบัตรเครดิต ท่านสามารถซื้อสินค้าและบริการออนไลน์ด้วยความมั่นใจพร้อมกับความเป็นส่วนตัวโดยใช้ password ของ Verified by VISA และ ข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Assurance Message: PAM) / password ของ MasterCard SecureCode และ ข้อความยืนยันรหัสส่วนตัว (Personal Greeting) เพื่อให้ท่านมั่นใจว่ากำลังทำรายการผ่านร้านค้า e-Commerce ที่ลงทะเบียนกับ VISA / MasterCard อย่างถูกต้อง ทันทีที่ท่านลงทะเบียนกับ Verified by VISA / MasterCard SecureCode จะไม่มีใครสามารถใช้หมายเลขบัตรของท่านเพื่อการใช้จ่ายออนไลน์ได้ หากไม่มี password ของ Verified by VISA / MasterCard SecureCode

สิทธิประโยชน์ของบริการ Verified by VISA / MasterCard SecureCode

• เพิ่มความปลอดภัย ด้วยระบบการตรวจสอบ password ของ Verified by VISA / MasterCard SecureCode ซึ่งท่านเป็นผู้กำหนดขึ้นเอง เพื่อป้องกันมิให้ผู้อื่นลักลอบใช้หมายเลขบัตรของท่านในการทำรายการทางอินเทอร์เน็ต
• เสริมความมั่นใจ ด้วยการใช้ข้อความยืนยันส่วนตัว (PAM) / ข้อความยืนยันรหัสส่วนตัว (Personal Greeting) ที่จะปรากฏบนหน้าเว็บไซต์ในขณะที่ทำรายการ เพื่อให้ท่านมั่นใจว่ากำลังทำรายการผ่านร้านค้า e-Commerce ที่ลงทะเบียนกับ VISA / MasterCard อย่างถูกต้อง

จนกระทั่งวันนี้ทาง VISA International Inc. (http://www.visa.com) บริษัทผู้ออกบัตรเครดิตในนาม “วีซ่า” ได้ประกาศความร่วมมืออย่างเป็นทางการเกี่ยวกับบริการ Verified by VISA กับธนาคารต่างๆ ทั่วโลกมากกว่า 50 ธนาคาร โดยเมื่อเดือนมีนาคม 2546 (http://www.visa-asia.com/newsroom/thailand_250303.shtml) ที่ผ่านมาทางวีซ่าได้ประกาศความร่วมมือกับธนาคารในบ้านเราถึงสี่ธนาคารพร้อมกันคือ

• ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (http://www.bangkokbank.com)
• ธนาคารยูโอบี จำกัด (มหาชน) (http://www.uob.co.th)
• ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) (http://www.ktb.co.th)
• ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) (http://www.scb.co.th)

ซึ่งจะช่วยให้ลูกค้าที่ถือบัตรเครดิตวีซ่าที่ออกโดยธนาคารดังกล่าว สามารถใช้บัตรเครดิตเลือกซื้อสินค้าหรือบริการบนเน็ตได้ปลอดภัยมากยิ่งขึ้น ส่วนรายละเอียดมีอะไรบ้างนั้น ติดตามได้เลยครับ

แนะนำเบื้องต้น
วีซ่าเปิดเผยข้อมูลเมื่อต้นปีว่ามูลค่าการซื้อขายสินค้าและบริการบนเน็ตในปี 2002 ที่ผ่านมาเฉพาะในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก มีการเติบโตมากกว่า 80% เมื่อเทียบกับข้อมูลในปี 2001 (เฉพาะในประเทศไทยมีอัตราการเติบโตในปี 2002 สูงกว่าปี 2001 ถึง 60%) และคาดว่าการเติบโตในลักษณะดังกล่าวจะเติบโตอย่างต่อเนื่องอย่างน้อยปีละ 50% ติดต่อกัน 3 ปี จากข้อมูลดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าคนในภาคพื้นเอเชียแปซิฟิกนั้นมีความตื่นตัวต่อกระแสการเปลี่ยนแปลงต่างๆ อยู่เสมอ เช่น อินเทอร์เน็ต และมีความกล้าที่จะใช้บัตรเครดิตในการซื้อสินค้าหรือบริการบนเน็ตมากกว่าคนในทวีปอื่นๆ เช่น อเมริกา แต่สิ่งที่ยังคงเป็นปัญหาที่ยังไม่ได้มีการแก้ไขอย่างเป็นรูปธรรม อย่างเช่น ในฝั่งผู้ถือบัตรเครดิตส่วนใหญ่จะเกิดความรู้สึกไม่มั่นใจ ซึ่งเกิดขึ้นได้ในหลายๆ ประเด็น เช่น

• ร้านค้าออนไลน์นั้นน่าเชื่อถือหรือเปล่า
• ร้านค้าจะแอบนำข้อมูลบัตรเครดิตไปใช้หรือเปล่า
• จะมีใครแอบขโมยข้อมูลต่างๆ ในขณะที่ติดต่อกับร้านค้าออนไลน์หรือเปล่า

ส่วนฝั่งร้านค้าเองก็มีความกังวลใจ ในหลายๆ ประเด็น เช่น

• ผู้ซื้อเป็นเจ้าของบัตรเครดิตจริงๆ หรือเปล่า
• ผู้ซื้อจะปฏิเสธการจ่ายเงินในภายหลังหรือเปล่า
• บัตรเครดิตนั้นเป็นบัตรที่ถูกขโมยมาหรือเปล่า ตัวอย่างคำถามต่างๆ เหล่านี้จะหมดไป เพราะบริการ Verified by VISA ถูกออกแบบมาให้จัดการปัญหาเหล่านี้โดยเฉพาะครับ

บริการ Verified by VISA เป็นนวัตกรรมใหม่ที่บัตรเครดิต ภายในประเทศ และ วีซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล ร่วมกันพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความปลอดภัยของการชำระค่าสินค้าและบริการผ่านบัตรเครดิตทางอินเทอร์เน็ต ด้วยระบบการสอบถามรหัสผ่านส่วนตัว (Password) และระบบการแสดงข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Message) ในทุกครั้งที่มีการทำรายการชำระเงินทางอินเตอร์เน็ต

สิทธิประโยชน์จาก Verified by VISA

• เพิ่มความปลอดภัยด้วยระบบการเรียกถามรหัสผ่านส่วนตัว (Password) ซึ่งผู้ถือบัตรเป็นผู้กำหนดขึ้นเอง เพื่อป้องกันมิให้ผู้อื่นลักลอบใช้หมายเลขบัตรเครดิตของท่านในการทำรายการทางอินเตอร์เน็ต
• เสริมความมั่นใจ ด้วยการใช้ข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Message) ที่จะปรากฏบนหน้าเว็บไซต์ในขณะที่ทำรายการ เพื่อให้ท่านแน่ใจว่ากำลังทำรายการผ่านเว็บไซต์ที่ได้รับการรับรองจากวีซ่า
• สามารถสมัครใช้บริการนี้ได้สะดวกและรวดเร็ว โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ

คุณสมบัติของผู้สมัครใช้บริการ Verified by VISA
เป็นผู้ถือบัตรเครดิต วีซ่าทุกประเภท ขั้นตอนในการขอใช้บริการ Verified by VISA
เพียงสี่ขั้นตอนง่าย ๆ

1. ติดต่อธนาคารที่ท่านถือบัตรเครดิตอยู่เพื่อทำความเข้าใจและยอมรับข้อตกลงและเงื่อนไขในการใช้บริการ Verified by VISA ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ก่อนเริ่มทำการลงทะเบียน
2. กรอกหมายเลขบัตร
3. ระบุรายละเอียดข้อมูลบัตร
4. กำหนดรหัสผ่านส่วนตัว (Password) และ ข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Message) ตามที่ท่านต้องการ

วิธีใช้บริการ Verified by VISA ชำระค่าสินค้า/บริการ บนเว็บไซต์ต่างๆ
ท่านสามารถใช้ บริการ Verified by VISA ในการชำระค่าสินค้า/บริการ บนเว็บไซต์ที่มีโลโก้ Verified by VISA ได้ทั่วโลก เพียงใส่หมายเลขบัตรเครดิต ของท่านลงในช่องใส่หมายเลขบัตรเครดิต ควบคู่ไปกับรหัสผ่านส่วนตัว
(Verified by VISA Password) ของท่าน

ทางร้านค้า e-Commerce จะต้องส่งข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Message) ที่ถูกต้องมาให้ท่านผ่านหน้าเว็บไซต์ หากข้อความส่วนตัวที่ทางร้านค้าส่งมานั้นไม่ถูกต้องหรือไม่มีการส่งข้อความมา แสดงว่าเป็นร้านค้าที่ไม่ได้ลงทะเบียนถูกต้องกับทาง วีซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล ท่านจึงควรยกเลิกการสั่งซื้อในทันที

หลักการทำงาน
กล่าวโดยสรุปแล้วบริการ Verified by VISA นั้นถูกพัฒนาขึ้นเพื่อสร้างสภาวะแวดล้อมของการทำธุรกรรมบนเน็ตให้มีความปลอดภัยที่สูงขึ้นและสามารถป้องกันความเสียหายที่อาจจะเกิดขึ้นทั้งในฝั่งเจ้าของร้านค้าออนไลน์กับเจ้าของผู้ถือบัตรเครดิต ดังนั้นเพื่อให้ท่านผู้อ่านเห็นภาพ หลักการทำงานอย่างง่ายๆ ซึ่งมีขั้นตอนดังต่อไปนี้

• ผู้ถือบัตรเครดิตวีซ่าของธนาคารที่กล่าวไว้ข้างต้นทุกประเภท สามารถเข้าไปสมัครเพื่อขอใช้บริการผ่านเวบไซต์ ของธนาคาร แล้วเลือกไปที่หัวข้อ “Verified by VISA”
• จะมีการถามข้อมูลเกี่ยวกับบัตรเครดิต เช่น หมายเลขบัตร (ตัวเลข 16 หลัก) หมายเลขพิเศษประจำบัตร (ตัวเลข 3 หลักซึ่งอยู่ด้านหลังบัตรด้านขวามือ ใต้แถบแม่เหล็ก) ชื่อบนหน้าบัตร วันหมดอายุ หมายเลขบัตรประชาชน และวันเดือนปีเกิด
• หลังจากนั้นระบบจะประมวลผลข้อมูลต่างๆ หากตรวจสอบแล้วว่าข้อมูลดังกล่าวถูกต้อง ก็จะให้กำหนดรหัสผ่านเพื่อทำธุรกรรมบนเน็ต (Password) ตัวช่วยจำรหัสผ่านเพื่อทำธุรกรรมบนเน็ต (Password Hint) ข้อความยืนยันส่วนตัว (Personal Assurance Message หรือ PAM) และอีเมล เพื่อใช้แจ้งสิทธิประโยชน์และข่าวสารต่างๆ
• เวลาที่ท่านไปซื้อสินค้าหรือบริการบนเน็ต โปรดสังเกตว่ามีโลโก้ Verified by VISA แสดงบนหน้าร้านค้าหรือไม่ ถ้ามีแสดงว่าร้านค้านั้นสนับสนุนบริการนี้ ท การเลือกซื้อสินค้าหรือบริการก็ยังคงเป็นแบบปกติ (Shopping Cart) จนกระทั่งมาถึงขั้นตอนการชำระเงินด้วยบัตรเครดิต โดยหลังจากที่ลูกค้าใส่หมายเลขบัตรเครดิตเรียบร้อยแล้ว ระบบจะส่งข้อมูลกลับไปยังธนาคารเอเชีย ในฐานะผู้ออกบัตรเครดิต เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล
• หลังจากนั้นจะมีหน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้น เพื่อยืนยันข้อมูลต่างๆ อีกครั้ง เช่น ชื่อร้านค้า จำนวนเงินที่สั่งซื้อ หมายเลขบัตรเครดิต (4 หลักสุดท้าย) ข้อความยืนยันส่วนตัว และจะมีช่องให้เจ้าของบัตรเครดิตใส่รหัสผ่านบัตร เพื่อยืนยันความเป็นเจ้าของที่แท้จริง (ข้อสังเกตคือ หากข้อความยืนยันส่วนตัวที่แสดงไม่ตรงกับข้อความที่ท่านเคยกำหนดไว้ ควรยกเลิกการทำรายการโดยทันที)
• หากข้อมูลทุกอย่างถูกต้อง จะปรากฏข้อความยืนยันการซื้อขายสินค้าหรือบริการบนหน้าจอ อนาคต

เท่าที่ได้ทดสอบและใช้บริการ “Verified by VISA” ดูแล้วผมค่อนข้างมั่นใจว่าบริการนี้จะช่วยให้ปริมาณการทำธุรกรรมด้าน B2C (Business to Consumer) เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน หากท่านต้องการข้อมูลเพิ่มเติมสามารถเข้าไปค้นหาได้ที่

• http://www.visa-asia.com/ap/sea/cardholders/security/activate.jsp
• ดูตัวอย่างการซื้อบริการออนไลน์ด้วยบัตรเครดิต

เมื่อธุรกิจ eCommerce เติบโตอย่างต่อเนื่องจากแรงผลักดันของผู้บริโภคที่มีไลฟ์สไตล์เปลี่ยนแปลงไป ตรงกันข้ามมีคนกลุ่มหนึ่งที่ต้องการซื้อสินค้าทางออนไลน์ แต่ยังไม่วางใจเรื่องความปลอดภัย

ราวกลางเดือนกุมภาพันธ์ ปี2546 The Secret Service และ FBI ของสหรัฐอเมริกาตรวจพบว่า มีบัตรเครดิตถูกแฮกเกอร์เข้าสู่ระบบความปลอดภัย หลังจากผู้ถือบัตรนำไปซื้อสินค้า และกระบวนการดังกล่าวถูกโจมตีหลังการทำธุรกรรมผ่านร้านค้า

ด้านมาสเตอร์การ์ดออกมาเปิดเผยว่า ถูกแฮกเกอร์เข้าสู่ระบบฐานข้อมูลจำนวน 8 ล้านบัญชี รวมถึงบัตรเครดิตที่ใช้ระบบชำระเงินผ่านมาสเตอร์การ์ดอีก 2.2 ล้านใบถูกโจมตี ขณะที่วีซ่าได้รับผลเช่นเดียวกันถึง 3.4 ล้านใบ

เหตุการณ์ดังกล่าวไม่ใช่ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่บัตรพลาสติกได้รับความเสียหายที่เกิดจากบรรดาแฮกเกอร์ อย่างไรก็ตาม ผู้ให้บริการระบบชำระเงินทั้งมาสเตอร์การ์ด และวีซ่าพยายามหาวิธีป้องกันเพื่อลดความเสียหายให้กับผู้บริโภค

Verified by Visa เป็นระบบเพิ่มความปลอดภัยในการชำระเงินทางอินเทอร์เน็ต เพื่อลดโอกาสการลอบนำหมายเลขบัตรเครดิตและวันหมดอายุไปใช้ ซึ่งระบบดังกล่าวเป็นการผสมผสานระหว่างเทคโนโลยี และการทำธุรกรรมทางการเงิน

โดยออกแบบขึ้นมาเพื่อเพิ่มความมั่นใจ สะดวก ปลอดภัยให้กับผู้บริโภคในการนำบัตรวีซ่าไปใช้ สำหรับการชำระเงินทางอินเทอร์เน็ตเช่นเดียวกับการใช้บัตรวีซ่าซื้อสินค้าตามร้านค้าปกติ

“เมื่อนำบริการ Verified by Visa มาใช้ในตลาดอย่างเต็มที่แล้ว คาดว่าจะสามารถช่วยลดปัญหาการลักลอบใช้หมายเลขบัตรลงได้มากกว่า 50%” ไมเคิล เคียนีย์ หัวหน้าธุรกิจ eCommerce วีซ่า เอเชีย แปซิฟิกบอก “เป็นการสร้างความมั่นใจให้กับร้านค้าผู้รับบัตรในเรื่องการได้รับเงินค่าสินค้าจากธนาคาร”

นอกจากระบบดังกล่าวจะช่วยลดการลักลอบนำบัตรไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว ยังลดการถกเถียงจากเจ้าของบัตรกรณีที่เจ้าของบัตรไม่ได้เป็นผู้นำบัตรนั้นไปใช้ โดยให้เจ้าของบัตรวีซ่าใส่รหัสส่วนตัวเพื่อแสดงตนว่าเป็นเจ้าของบัตรจริงในขณะทำการซื้อสินค้าทางออนไลน์

“บัตรวีซ่าหรือข้อมูลบัตรที่ถูกขโมยมาไม่สามารถนำมาใช้ได้ในร้านค้าที่ร่วมให้บริการ Verified by Visa” เขากล่าว

สอดคล้องกับความต้องการของตลาด ซึ่งจากผลการศึกษาวิจัยของ Asia Market Intelligence เมื่อเร็วๆ นี้เกี่ยวกับทัศนคติ ความสนใจในการซื้อสินค้า และความปลอดภัยในการชำระเงินทางอินเทอร์เน็ตในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

พบว่ามากกว่า 3 ใน 4 ของผู้แสดงความคิดเห็นทั้งหมด 1,000 คน กังวลถึงการซื้อสินค้าทางอินเทอร์เน็ต โดยเฉพาะอย่างยิ่งความปลอดภัยในการให้หมายเลขบัตรเครดิตและข้อมูลส่วนตัว และ 66% ต้องการซื้อสินค้าจากร้านค้าทางอินเทอร์เน็ตที่ให้บริการ Verified by Visa

รายงานของศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC) พบว่าความไม่เชื่อมั่นในความปลอดภัยสำหรับการซื้อสินค้าทางอินเทอร์เน็ต เป็น 1 ใน 3 ปัจจัยหลัก ทำให้ผู้บริโภคเลือกที่จะไม่ซื้อสินค้าบนช่องทางดังกล่าว

“ระบบนี้ช่วยเปิดตลาดสู่กลุ่มลูกค้า ที่ไม่มั่นใจในความปลอดภัยของการซื้อสินค้าทางออนไลน์ พวกเขาต้องการความรวดเร็ว ง่าย และปลอดภัย” คมกริช ศิริรัตน์ ผู้จัดการทั่วไป Thaiticketmaster.com ผู้ให้บริการจองและซื้อตั๋วเข้าชมการแสดงคอนเสิร์ตผ่านอินเทอร์เน็ตเล่า

ด้านไรอัน เชียว ผู้อำนวยการ FarEastFlora.com ร้านจำหน่ายดอกไม้ออนไลน์ชั้นนำในสิงคโปร์ กล่าวว่า “พวกเราเชื่อว่าการตอบสนองความต้องการของลูกค้าสำคัญ คือ การทำให้ลูกค้ามั่นใจในความปลอดภัยเมื่อซื้อสินค้ากับเรา เมื่อพวกเขามั่นใจมากเท่าไรเราสามารถขายสินค้าเพิ่มได้มากขึ้นเท่านั้น”

นอกเหนือไปจากประโยชน์ที่ผู้ถือบัตรวีซ่าจะได้รับแล้ว Verified by Visa ยังมีส่วนทำให้ธุรกิจ eCommerce เติบโตได้ในอนาคต เนื่องเพราะความไม่มั่นใจของผู้บริโภคถูกขจัดไป สังเกตได้จากปริมาณการซื้อสินค้าทางอินเทอร์เน็ตทั่วภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก มีอัตราเติบโตเฉลี่ยกว่า 80% ในไตรมาสสุดท้ายของปี2545เมื่อเทียบกับงวดเดียวกันของปี2544

สำหรับปริมาณการซื้อสินค้าผ่านช่องทางดังกล่าวในประเทศไทย ขยายตัวกว่า 60% ในไตรมาส 4 ปี2545 เมื่อเทียบกับงวดเดียวกันของปีก่อนหน้า โดยจากการสำรวจของ AC Nielsen ปี2546 พบว่าคนไทยใช้อินเทอร์เน็ตทั่วไป 1.2 ล้านคน และมี 20% ที่มีประสบการณ์ซื้อสินค้าผ่านช่องทางนี้

“ธุรกิจ eCommerce ในไทยมีแนวโน้มเติบโตอย่างต่อเนื่องประมาณ 50% ต่อปีใน 3 ปีข้างหน้า โดยมีแรงสนับสนุนจากผู้คนที่ต้องการความสะดวกสบายมากขึ้น และจำนวนประชากรที่ใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มสูงขึ้น” สมบูรณ์ ครบธีรวงศ์ ผู้จัดการวีซ่า อินเตอร์เนชั่นแนล ประจำประเทศไทยและอินโดจีนชี้ “การเพิ่มความปลอดภัยเป็นปัจจัยช่วยให้ธุรกิจนี้เติบโตยิ่งขึ้น”

ด้วยเหตุผลดังกล่าว ทำให้ธนาคาร กรุงเทพ, เอเชีย, ไทยพาณิชย์ และบัตรกรุงไทย นำระบบ Verified by Visa ไปให้บริการแก่ลูกค้า “จากที่สถาบันการเงินขนาดใหญ่ของไทยเข้ามาร่วมใช้บริการ แสดงถึงความมุ่งมั่นของธุรกิจ eCommerce ในไทยที่จะเติบใหญ่อย่างมั่นคง” เคียนีย์บอก

หากพิจารณาธุรกิจ eCommerce ในประเทศไทย ทุกวันนี้ธนาคารพาณิชย์ดูเหมือนจะมีบทบาทและเป็นองค์กรสำคัญต่อการเติบโตอย่างมาก เนื่องจากมีผลิตภัณฑ์ที่สามารถนำเสนอต่อลูกค้าผ่านช่องทางอินเทอร์เน็ตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

“การนำเสนอบริการ Verified by Visa แก่ร้านค้าที่ทำธุรกิจออนไลน์จะช่วยให้สามารถตรวจสอบได้ว่า ผู้ทำรายการซื้อสินค้าเป็นเจ้าของบัตรที่แท้จริง เช่นเดียว กันพวกเรามองโอกาสในการทำธุรกิจ eCommerce ที่เพิ่มขึ้นโดยมีระบบความปลอดภัยนี้รองรับ” โชค ณ ระนอง ผู้จัดการสายบัตรเครดิตธนาคารกรุงเทพ อธิบาย

สำหรับลูกค้าที่ถือบัตรเครดิตไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมเพิ่มหลังจากเข้าสู่ระบบ Verified by Visa เพราะหากธนาคารพาณิชย์เรียกเก็บเพิ่ม นั่นหมายถึง การเสียโอกาสในการดำเนินธุรกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความล้มเหลวของธุรกิจ eCommerce

“ระบบของวีซ่าช่วยสร้างความมั่นใจให้ลูกค้าทำธุรกรรมผ่านออนไลน์เพิ่มมากขึ้น” จันทิมา จตุรภัทร์ ผู้ช่วยผู้จัดการใหญ่ สายงานการตลาดลูกค้าบุคคล ธนาคารไทยพาณิชย์บอก “การลักลอบนำข้อมูลบัตรเครดิตไปใช้ซื้อสินค้าทางอินเทอร์เน็ตส่งผลให้ธุรกิจ eCommerce ไม่เติบโตเท่าที่ควร”

การมอบความคุ้มครองใหม่ล่าสุดของวีซ่าครั้งนี้ พวกเขาเชื่อมั่นว่าจะไม่มีเหตุการณ์เลวร้ายเหมือนเมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาอีก เพราะหากเกิดเหตุซ้ำรอยขึ้นมา ย่อมเป็นสิ่งขัดขวางการเติบโตและเป้าหมายในการทำงาน ที่ต้องการให้ผู้บริโภคหันมาใช้บัตรเครดิตชำระค่าสินค้าแทนเงินสดให้ได้มากที่สุด

Source : http://www.bangkokbiznews.com/scitech/2003/0605/index.php?news=p17.html

http://www.gotomanager.com/news/details.aspx?id=6220

นายเบร็ต ฟิงเคลสไตน์ ผู้อำนวยการฝ่ายขาย ไฮไฟว์ดอทคอม กล่าวว่า ความร่วมมือระหว่างไฮไฟว์และท็อปสเปซในครั้งนี้ ตอกย้ำให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้ความเชี่ยวชาญในตลาดในประเทศ ขยายขอบข่ายของชุมชนออนไลน์ระดับโลก ด้วยประสบการณ์ในการบริหารสื่อโฆษณาบนอินเทอร์เน็ต และช่องทางที่ท็อปสเปซมีอยู่ ไฮไฟว์เชื่อมั่นว่าท็อปสเปซจะช่วยให้ลูกค้าของไฮไฟว์กว่า 65 ล้านคนทั่วโลก เข้าถึงผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยได้ไม่น้อยกว่า 60% ของทั้งหมด 13 ล้านคน (ข้อมูลล่าสุดจากการสำรวจผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตปี 2550 โดยศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ หรือ เนคเทค)

ผู้อำนวยการฝ่ายขาย ไฮไฟว์ดอทคอม กล่าวต่อว่า ท็อปสเปซมีผลงานที่โดดเด่นและเป็นตัวแทนขายโฆษณาออนไลน์ให้กับเว็บไซต์ดังๆ หลายเว็บ เรามั่นใจว่าการร่วมเป็นพันธมิตรธุรกิจในครั้งนี้ จะช่วยผลักดันการเติบโตของไฮไฟว์ทั้งในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชียได้อย่างแน่นอน การที่ได้ร่วมงานกับท็อปสเปซถือเป็นโอกาสดีที่เราจะได้พัฒนาฐานธุรกิจโฆษณาออนไลน์ในประเทศไทย ทั้งยังสามารถนำเสนอบริการที่มีประสิทธิภาพและตรงกลุ่มเป้าหมายแก่ลูกค้าในตลาดที่กำลังเติบโตเช่นนี้มากขึ้น

นายเบร็ต กล่าวอีกว่า ขณะนี้ ไฮไฟว์มีสมาชิกที่แอ็คทีฟในระบบอยู่ประมาณ 800,000 คน และมีคนที่ลงทะเบียนสมัครใหม่เดือนละ 8,000 คน ทำให้โลก Solcial Network มีการเติบโตสูงมากถึง 500% มีจำนวนเพจวิวโตเป็น 2 เท่า โดยการที่สังคมออนไลน์เติบโตทำให้คนไทย แลกเปลี่ยนข้อมูลกันได้ อีกทั้งยังมีโอกาสหาเพื่อใหม่ๆ ได้จากทั่วโลก สำหรับไฮไฟว์ได้มีการทำตลาดแล้วหลายประเทศ อาทิ สหรัฐอเมริกา เม็กซิโก แคนนาดา กลุ่มลาตินอเมริกา ยูเครน โปรตุเกส และไทย โดยในประเทศไทยมีจำนวนผู้ใช้งานในอันดับที่ 12 มากที่สุดในภูมิภาคเอเซีย จากที่เมื่อต้นปี 2550 มีผู้ใช้อยู่แค่กว่า 1 แสนคนเท่านั้น อย่างไรก็ตาม เร็วๆ นี้เว็บไซต์ไฮไฟว์กำลังจะมีบริการภาษาไทยเพื่อคนไทยแน่นอน

ด้าน นายกษมาช นีรปัทมะ รองประธานบริหารสื่อออนไลน์ ท็อปสเปซ ในเครือของ บริษัท สนุก ออนไลน์ จำกัด กล่าวว่า เริ่มแรกท็อปสเปซ ก่อตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่บริหารสื่อโฆษณาออนไลน์ ให้กับ www.Sanook.com และเว็บไซต์ในเครืออย่าง Sanook! QQ ต่อมาได้ขยายขอบข่ายธุรกิจโดยรับบริหารสื่อโฆษณาออนไลน์ให้กับ เว็บไซต์สำหรับคนกลางคืน www.HipKingdom.com ที่รวบรวมข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว เช่น ร้านอาหาร ผับ บาร์ ต่างๆมากมาย รวมถึงเว็บไซต์ชั้นนำอื่นๆ ด้วย ขณะนี้ ตลาดโฆษณาออนไลน์มีการเติบโตขึ้นมาก ด้วยจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตและเว็บชุมชนออนไลน์ที่เพิ่มขึ้น อันเป็นแหล่งรายได้สำคัญของสนุก!

รองประธานบริหารสื่อออนไลน์ ท็อปสเปซ กล่าวต่อว่า ความสำเร็จที่ผ่านมาของท็อปสเปซมาจากปัจจัยหลัก 3 ประการ คือ 1.บริษัทฯ มีจำนวนเพจวิวที่สูงที่สุด หรือคิดเป็น 60% ของจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ที่เปรียบเสมือนมีเนื้อที่โฆษณาที่มหาศาลเพื่อรองรับความต้องการของลูกค้า 2.บริษัทฯ มีการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆ เพื่อใช้ในการบริหารแคมเปญโฆษณาออนไลน์ที่วัดผลได้ และมีเครื่องมือช่วยเหลือให้ลูกค้าที่โฆษณากับบริษัทฯ วางแผนแคมเปญโฆษณาได้อย่างง่ายดาย และมีประสิทธิภาพ และ 3.มีทีมงานดูแลลูกค้าที่ได้รับการฝึกอบรม เพื่อให้นำเสนอแผนการตลาดออนไลน์ที่สร้างสรรค์ รวมทั้งสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ทางธุรกิจของลูกค้า

“นับเป็นก้าวสำคัญที่สนุกจะได้พัฒนาไปอีกขั้นพร้อมๆ กับเว็บชุมชนออนไลน์ระดับโลกที่ทรงอิทธิพลอย่างไฮไฟว์ และเป็นอีกช่องทางหนึ่งในการสร้างโอกาสทางธุรกิจให้กับลูกค้า ที่กำลังมองหาเครื่องมือทางการตลาดที่มีประสิทธิภาพสูงสุด โดยปีนี้น่าจะมีโลกค้าที่สนใจลงโฆษณา ผ่านช่องทางออนไลน์ประมาณ 3,000 รายทั้งที่ผ่านเอเยนซี่โฆษณา และติดต่อเองโดยตรงในสัดส่วน 30% และ 70% ตามลำดับ ทั้งนี้เมื่อเทียบจากเม็ดเงินธุรกิจโฆษณาทุกแบบทั้งปี 2550 ประมาณ 90,000 ล้านบาท กลุ่มออนไลน์น่าจะมีส่วนแบ่งประมาณ 0.5-1%” นายกษมาช กล่าว

Their tolerance level to accommodate the noise is astonishing. Despite the roaring aircraft overhead, conversations continue to flow. Those who want to talk simply switch to a higher volume, or shout out the messages, sometimes successfully beating the penetrating din. At Siripan Koedkaen’s house, which is next door to Don Mueang airport, aircraft noise is not considered an enemy. Indeed, the aeroplanes have long been ”adopted” as part of their daily routine; the thunderous noise during taking-offs and landings have served almost like punctuation marks of their chit-chats. More, even as their reliable timepieces.

Fifty-one-year-old Siripan explains the situation in good humour: ”Here, we can never gossip behind people’s back. Everyone speaks loudly! See, we have to compete against the aeroplanes. We have become sooo used to it.

”[Up until the opening of Suvarnabhumi airport] we were so familiar with flight timetables that we could tell what time it was by the particular planes that were flying over our houses,” Siripan added. ”They were punctual and we didn’t need to look at the clock at all. In the morning, we knew that the planes would land at 4 or 5am; it was our wake-up call.

”How about now? Since the reopening [on March 24], we haven’t yet got used to the new schedules. [During the closure] it became so quiet. And we felt a little lonely. So when the planes came back, we said to ourselves: ‘Aha! Here they are back again.”

In the saga over the noise pollution at the Suvarnabhumi airport, Don Mueang often crops up in the debate. Just look at people living near Don Mueang, it has been repeatedly cited, they’ve never complained about the planes, have they? So why should the people at Suvarnabhumi? Just be patient, and you will get used to it, too.

One public health official went so far as to quote Don Mueang as the reason not to fear the health impact of living near airports. In September 2005, director-general of the Department of Mental Health ML Somchai Chakabhand was cited by the Thai newspapers as saying that there was no study in Thailand on how living near the airport affects one’s mental health, so it was not possible to tell if people will (eventually) develop mental illness or not. So far, he added, there has been no report that there are people who live near the airport and have developed mental illness.

”They should thus try to adjust themselves to the aircraft noise. There could be some effects in the beginning. But after a while, they will grow used to it. People at Don Mueang can live

[with the noise]; no one there has become mentally sick.”

In a way, the government official was correct in his assessment. Siripan says she and her family members have never had an ear check-up. ”We may have some hearing problems,” the mother of two joked. But besides waking up to the noise at night, and discovering some cracks in their glassware collection, the aeroplanes did not seem to cause them any other anguish.

Why such a tremendous difference in responses between people at Don Mueang and Suvarnabhumi airports?

Sympathetic to her counterparts on the other side of town, Siripan says her immunity may be due to the fact that when she was born, the planes were already there.

Both her parents have lived in the Don Mueang area all their lives; her mother grew up right inside the current airport perimeter. Siripan used to play in the open fields near the runways as a child; she even toyed with the idea of using bamboo as chopping sticks to ”bring down the aeroplanes”. Her father retired from the air force and her mother once had a brief stint working at a nearby hangar, which belonged to the airport police.

For a few of Siripan’s relatives, the airport is their u-khao-u-nam (lifeline), the source of income and employment (although she says that they now complain that Don Mueang was much better than Suvarnabhumi _ for they now have had to move and shoulder a higher cost of living).

It is not that Siripan and other people living near Don Mueang are all passive to any noise. Her neighbour, Kaen Muang-nok, chairperson of the community’s committee, described the shrewd, often innocuous, tactics the residents had used years ago against the annoying, long-tailed boats that plied the local canal. They ranged from scolding (with lurid references to the drivers’ ancestors), to filing complaints with the staff at the piers and throwing things (including bags of excretion) at the passing boats. The noise of a boat engine, for Kaen, is far more irritating than the aeroplanes, he said.

Interestingly, Siripan explained that the common anger with the boat service, which was stopped after the economic crisis in 1997, was due to the fact that ”they came after us. Using the waterway as a mode of public transport was not worth all the troubles they caused us _ with the noise and waves.”

So why have they put up with the planes? Tracing Siripan’s and her family’s lives, turns out to be a revelation of the unfolding roles of the aircraft business in Thailand.

Their’s is a human history of the country’s aviation industry _ from the ground level. It takes more than time to get used to the aeroplanes. There is blood, courage, a sense of patriotism, and of course, a good dose of humour that enables one to maintain such a high level of tolerance.

Siripan’s 72-year-old mother recalled the vivid times of World War Two. Somnuek Nok-kaew says matter-of-factly that, for her, the present is not worth a fuss: ”I have been through far worse _ the planes that sprayed bullets and threw away the spent shells like rocks from the sky; the planes that flew so quickly and suddenly dropped bombs that burst everywhere. It nearly killed one of my aunts had she not been hospitalised in time. All my chicken and ducks were beheaded. One buffalo died at the pole it was tied to.”

Even then, with perhaps a typical Thai approach to life, she described her initial reaction to the commotion as ”sanuk … we had to run against the bomber planes. Actually, in the beginning, I wanted to stay outside to watch the planes. My aunt had to drag me inside the bomb shelter.

”When the bombing became too much, though, we had to walk on foot all the way to Min Buri. After 10 days, when we came back, we discovered our house was a complete mess. Everything was broken or torn apart. The haystacks, the rainwater jars, all the baskets where we had prepared khanom-jeen for Songkran were scattered all over the place.”

For her husband, former RTAF Captain Chalerm, the worst noise he had ever experienced was during the Vietnam war: The drowning roars of fuel planes with their gigantic air-to-air hook-up tusks; ”they pierced right through my chest.”

Back then, there was no question about filing complaints. The presence of Japanese troops occupying Don Mueang was beyond their control. So was the subsequent fight against the communists, at home and in neighbouring countries. The long, continuous years of military regime may have also con tributed to this self-imposed complacence as well.

Besides, apart from the turbulent warplanes, Don Mueang was still small, ”about the size of a bus terminal”, said Somnuek. There was also a gradual change in type and number of planes. The old lady remembers the Corsair _ the dragonfly-like areoplanes that flew over her rice fields decades ago. They were followed by bigger jets, of which the KLM airline was among the pioneers (a bridge at the entrance of her community was nicknamed after the Dutch airlines). At any rate, she said the old models may have emitted louder sounds, but they were few and far between. It took years before Don Mueang emerged as one of the regional hubs, and witness to the hundreds of thousands flights a year (265,122 flights in 2005). Unlike at Suvarnabhumi, where the locals were bombarded by massive flights virtually overnight, people here have somehow been given time to grow along and with the aeroplanes.

In fact, in the early days of Don Mueang, Siripan said the locals’ signals of time were a mix of sounds _ from the bells to the roosters and other engines. Aircraft noise was relegated a backseat place, Siripan and her mother noted. The narratives of the Don Mueang folks regarding the succession and layering of sounds shows that their sense of aural perception is not any less acute and subtle than anywhere else.

The chicken, Siripan mimicked the sound, would gradually add one more note to their crowing for each added hour at dawn. So it was ”eik-i-eik” for 2am, ”eik-i-eik-eik” for 3am, and ”eik-i-eik-eik-eik” for 4am, and so on.

Then there were the steam boats that plied the Chao Phraya, between Pak Nam Pho and Ayutthaya.

Siripan claimed back then she could hear the humming sound of the boats at four in the morning, even though they were kilometres away. That was her alarm clock, time to get up and cook the rice. There were also the bells and drums from the local temples, rung at dawn and dusk respectively. Last but not least was the evening train that stopped at the nearby Don Mueang railway station, at 4:30pm. ”We called them rot ai duan

[the crippled vehicle],” Siripan noted. ”At the train’s whistle, the farmers who had been working in the fields, doing the traditional long-khaek

[voluntary labour pooling], would know it was time to head home.” How simpler life was then!

One of the terms that often springs up in Siripan and her mother’s talks was the ”poor, harsh” lives they used to lead. With the entrance of kwarm jaroen (progress), they both agree, they have enjoyed more convenient lifestyles _ money, faster transportation, higher educational opportunities (Siripan said her mother finished Prathom 4 while she made it to commercial college).

But mother and daughter prefer the good old days. Their fond remembrances are plenty: The soil was fertile and fragrant (and edible, too), the rainwater tasted sweet (whereas now it is feared to be contaminated), fish and vegetables were abundant and toxic-free, there was all the fun of Songkran and other celebrative times and helpful neighbours.

”We were poor[er]. We didn’t have that much money. But I still think it was a better time for me,” Somnuek recalled.

”Before we would cook in big pots, and share with one another. We’d never go hungry. Nowadays, everyone just thinks they have as much as the others _ TVs, refrigerators, stereos _ so they think they can live on their own. They care less about the others’ feelings.”

The sense of lamentation is obvious in the septuagenarian’s voice. And it turns into frustration when the topic moves to their most pressing worry at the moment: The future of their home.

Having endured all sorts of noise for years, Siripan said ”the most boring noise”, the one that she cannot tolerate at all, is the pestering of some community leaders urging people to join the Ban Mankhong project. At one time, she said, the community’s loudspeakers would be blaring mornings and evenings telling the residents: ”If you don’t join us, your houses will be razed down. We have bulldozers at hand.”

”One of the loudspeakers was incidentally installed right in front of my house. It was so irritating! My father, who was then suffering from paralysis, got worse, having heard the repeated threats. It pained him in particular because as the first chairperson of the community’s committee, he was the one who had started the Ban Mankhong project, but his policy was on a voluntary basis. His successors, however, have abused and exploited the system. Finally, I dissembled the speakerphone.”

Siripan accepted the new housing scheme is good in principle: It aims to provide land security for people living in the area classified as state property. In her case, despite the number of years she and her parents have been living here, the Kao Na community next to Don Mueang airport has long been designated under the jurisdiction of the Treasury Department. Individual homeowners can never seek private land ownerships.

However, Siripan alleged, the actual implementation of the Ban Mankhong project, at least in her community, has been plagued with corruption and lack of public participation. The process was imposed uniformly, she said, without consideration for the different needs and backgrounds of each resident. Despite opposition from the majority of the locals (one survey found 320 said no while about 80 accepted the project), there has yet to be a review, nor a postponement, of the housing programme.

Thus Siripan and her neighbour, Kaen, decided to step in and ran successfully for the posts of community committee last year. It was an attempt by the old folks to reclaim the direction of their lives. However, she said the previous committee still has control over the Ban Mankhong operation. And she has yet to find a way to reach the ears of the powers that be, to ask them to take a closer look and revise the project.

Her sense of humour seems to be dampened, unlike when talking about the planes.

”I don’t doubt the good intentions [of the Ban Mankhong project],” Siripan sighed. ”It is just that the money dumped [through the programme] has only caused a division and resentment among the people. Only a handful have reaped the benefit; you can see how huge their houses are. It is literally cronyism. Those who don’t belong to the ‘group’ just suffer, and will have to bear with cramped and low quality houses. It isn’t fair. It isn’t right, is it?”